December-sprokkels

(30-12-2006) Kussen onder de maretak in de Heemtuin Rucphen was een succes. Meer dan twee honderd mensen bezochten de Rucphense Heemtuin om er de maretakroute te kuieren en om nadien onder het genot van een kommeke koffie of thee lekker met wildvreemde mensen te buurten. Velen onder hen waren op zoek naar en vonden menselijke warmte en genegenheid onder de maretak. Gelukkig stond de Rucphense heemtuin met zijn maretakken symbool voor deze genegenheid en menselijke warmte. Er werd door de be-zoekers, die meestal uit de regio kwamen, maar ook uit Tholen en Helmond, gekust, gekroeld en gefwoold . Voor de meesten was het een eerste kennismaking en beleving met de maretak. Vanaf twee januari 2007 kunnen liefhebbers nog steeds de maretakwandeling kuieren in "Ut Paradeske van de Glimlach" in Rucphen. Sperwers. Joke en Geert Roovers uit Etten-Leur en Jan van Dorst uit Roosendaal hadden een soort zelfde sperwerervaring in hun tuin als ik in Natuurwerk beschreef. Zij hadden van het tafereel ook foto’s kunnen maken waarop duidelijk was te zien dat het beide keren om een mannetjes sperwer ging. Mannetjes zijn kleiner van stuk en hebben een leiblauwe rug, een licht gekleurde borst die met steenrode dwarsstreepjes is afgezet. Dat de vrouwtjes groter van stuk zijn heeft o.a. te maken met het gegeven dat vrouwtjes in hun lichaam de eieren dragen en dat dat grotere lijfje de eieren moet kunnen bebroeden en de jongeren verwarmen. Vrouwtjes eten prooien vanaf een meesje tot en met de houtduif. De mannetjes eten de prooien niet groter dan een merel of Turkse tortel. Dit verschil in grote is erg belangrijk omdat dan de onderlinge prooiconcurrentie ergens ophoudt. Geelgorzen. Samen met een van mijn heemtuinmedewerkers waren we meer dan blij verrast om maar liefst zes schrijvers of geelgorzen te mogen ontmoeten. Het was voor ons beiden een prachtige en emotionele ervaring. Een ervaring die ons beiden terugvoerde naar onze jeugd toen de schrijvers een algemene vogelsoort waren in onze streek. Enkele dagen later trof ik wederom een groepje schrijvers aan onder Sprundel. Ze zochten voedsel op een niet geoogst en nu pas gemaaid korenveldje, zodat grote hoeveelheden roggekorrels achterblijven als wintervoedsel. Kraanvogels. Op 21 december, de dag waarop de winter begon, en ik samen met Marieke Boerenfijn van Omroep Brabant de zoete smaak mocht ervaren toen na de radioopname in de Heemtuin, er maar liefst 15 kraanvogels luid roepend in oostelijke richting overvlogen.Twee mensen uit Etten-Leur wisten mij te melden dat zij op dezelfde dag vijf kraanvogels bij de Lokker in Sprundel zagen overvliegen. IJsvogels. Johan Vermunt uit Zegge ziet regelmatig een ijsvogel bij zijn tuinvijver zonder vergunning vissen. Hij gunt de ijsvogel de visjesmaaltijd van harte. Een mevrouw uit Ossendrecht heeft regelmatig twee van deze tropisch uitziende ijsvogels in haar tuin. Wulpen. Ik vind het nog altijd heel opvallend dat groepen wulpen steeds in dezelfde weiden naar voedsel zoeken. Dit verschijnsel ervaar ik al tientallen jaren. Het zal zeker met de voedselsituatie te maken hebben maar waarschijnlijk ook dat de jonge wulpen steeds met hun ouders mee naar deze plekken zijn genomen om er voedsel te zoeken. Grote bonte specht. Een mevrouw uit Sint Willebrord krijgt regelmatig een grote bonte specht op haar voedertafel. Deze spechtensoort is ook op zoek naar gemakkelijk bereikbaar voedsel. Zij houden van pinda’s in een netje, vetbollen en op een plank uitgesmeerde pindakaas.

Terug naar overzicht