Bladverkleuring

(04-11-2006) Herfst betekent voor plant en dier heel simpel gezegd: klaarmaken voor de winter. De ene mens vindt het herfstgebeuren prachtig, de ander vindt het drie keer niks. Ik zelf vind alle seizoenen heel mooi. Volgens mij komt dat omdat ik de seizoenen gewoon beleef en ze niet met elkaar vergelijk en ik er geen bijdrage aan kan geven. Het voltrekt zich gewoon. Op het einde van de zomer, begin van de herfst merk ik aan mezelf dat er veranderingen zijn. Mijn biologisch klokje heeft me verteld dat de temperatuur aan het dalen is en vooral dat de dagen korten en de nachten lengen. Eind augustus is er veel meer dauw, nevels, mist, maar ook de vogels laten zich weer beter zien. Bomen en struiken zijn versierd met vruchten en zaden. Ze zijn er zeker in de Rucphense heemtuin in alle vormen, kleuren, maten en vernuftigheden om deze zaden verspreid te krijgen. Ergens in me schuilt er toch dat diepe verlangen om er opnieuw kennis mee te maken. Het besef dat ik leef en deel uitmaak van het leven op aarde. Van de bladverkleuringen kan ik geen genoeg krijgen. Zeker omdat ik al jaren weet hoe dit wonderlijke proces zich voltrekt en er iets van te mogen snappen. Je verbonden voelen met het andere leven op aarde, beseffend dat de aarde zonder mij kan en ik niet zonder de aarde kan. Zij is onze moeder der moeders. Ook beseffend hoe zuinig de aarde met haar energie en grondstoffen omgaat. Iets te mogen snappen van de massale vogeltrek. Maar terug naar de bladverkleuring die onze leefomgeving thans ondergaat. Aan bladgroenkorrels hebben wij mensen ons bestaan te danken. Zonder bladgroen is er geen leven op aarde mogelijk. We eten bladgroen direct en indirect in grote hoeveelheden en eigenlijk is het puur zonne-energie. De plantenwereld is de basis van alle leven op de blauwe planeet. Wij leven op de aarde in een gebied wat vier seizoenen kent en als we dat willen, kunnen we heel bewust die seizoenen beleven. De bladverkleuring is een proces waarin de plant zich voorbereid op de winter. Een boom moet maatregelen treffen om de winter te overleven. Als je niet mee doet ga je gewoon dood of je moet extra voorzieningen getroffen hebben om je verdamping te regelen zoals een groot deel van de naaldbomen en hulst doen. De natuur heeft hun blaadjes voorzien van een waslaagje waarmee zij de verdamping kunnen regelen. Het overgrote gedeelte van de bomen en andere planten verliest zijn bladeren. Als in het voorjaar de temperatuur stijgt en de daglengte toeneemt, “vertelt” hun biologisch klokje in de boom dat de blad en bloemknoppen uit mogen lopen. Het bladgroen maakt met behulp van zonlicht, water en koolzuurgas, simpelweg gezegd, suikers die de boom nodig heeft om te groeien en bloeien. In de herfst bevinden zich nog waardevolle en bruikbare voedingstoffen in het bladgroen. Het klokje “zegt” nu, nu de dagen gaan korten en de temperatuur daalt, dat het tijd wordt om je klaar te maken voor de winter. Voordat de boom zijn bladeren echter laat vallen, haalt deze eerst de nog waardevolle voedingstoffen uit het blad. Voor ons betekent dit, dat de bladeren verkleuren van groen, naar rood en geel om als bruin af te vallen. In groene bladeren bevinden zich ook de kleuren rood, geel. Deze kleuren worden altijd overheerst door groen. Pas bij het verdwijnen van het groen worden die andere tinten voor ons zichtbaar. De bruine bladeren vallen pas af als het kurklaagje het wondje tussen het bladsteeltje en de tak heeft gedicht, zodat schimmels zo min mogelijk kans krijgen om de boom binnen te dringen. In de afgevallen bladeren bevinden zich nog een heleboel waardevolle bouwsteentjes. Het zijn o.a. schimmels, bacteriën, regenwormen en een heel scala aan kleine bladetende diertjes die de bladeren en takken zodanig verkleinen dat ze opgelost in water, nieuwe bouwsteentjes voor planten zijn. Het klinkt misschien gek dat, als wanneer de bomen hun bladeren zouden behouden, zij zouden sterven aan verdroging en wel om die doodeenvoudige reden. Bij een bodemtemperatuur van beneden de vijf graden stopt de boom met het oppompen van water uit die bodem. De nog aanwezig bladeren zullen gewoon om voedsel blijven vragen. Water is in planten het transportmiddel om voedsel door heel de plant te versturen om uiteindelijk via de huidmondjes, die onder aan de bladeren zitten, weer te verdampen. U kunt het op uw vingers uittellen dat, omdat de wortels geen water meer aanvoeren, het water uit de hele plant zal worden opgeëist, met de dood door verdroging tot gevolg. Moeder Natuur heeft in de tijd voor alle leven op aarde een oplossing bedacht. Groen betekent voor ons zuurstof of levenslucht en wie zou dat willen missen? Natuurtip: Maak u vooral geen zorgen over het geroezemoes als zou de natuur in de war zijn. Ik ga er vanuit dat wij mensen, degene zijn die nogal eens al in de war waren en dat nog zijn. Maar geniet vooral van de prachtige verkleuringen en…..het is gratis. Terug naar overzicht